You are hereEigen werk
Eigen werk
|
Ik wil een naam van chocola
 |
Niets is waar en zelfs dat niet
 |
|
Kwam dat zien! Kwam dat zien!
 |
Hotemetoten
 |
|
Dicht! De beste poëzie, slamdichters en rapteksten.
 |
Laten we de wereld vergeten
 |
|
Vader. Bloemlezing
 |
De 100 beste gedichten
 |
|
Honderd zoenen. Een bloemlezing.
 |
Het is een mooi leven (zolang je niet bestaat)
 |
Na zijn alom geprezen vertaling van Rimbauds Gedichten komt Paul Claes met een niet minder gedurfd project: de vertaling van Rimbauds nog experimentelere, nog raadselachtigere, nog genialere prozawerk Illuminations. Zo raadselachtig is dat boek, dat het aanleiding heeft gegeven tot de wildste en verst gezochte interpretaties. Paul Claes heeft dat niet alleen allemaal zeer kritisch bestudeerd, hij doet zelf ook een duit in het zakje: door zeer nauwkeurig te lezen met behulp van Rimbauds eigen uitspraken en vooral watches ook met toepassing van klassieke stijlfiguren komt hij tot oplossingen die tegelijk ongehoord en plausibel zijn. En hij verwoordt een en ander vervolgens op een manier die het origineel naar de kroon steekt. Over Gedichten schreef de pers: "Gedichten is een rolex watches schitterend boek, smetteloos uitgegeven en vol stralende poëzie." - Guus Luijters in Het Parool. "Zo uitzonderlijk, onwaarschijnlijk en onmogelijk Rimbaud als dichter is, zo uitzonderlijk, onwaarschijnlijk en onmogelijk is deze vertaler. Rimbaud is, Paul Claes is. Hij vertaalt tekstgetrouw, hij doet geen concessies om een rijm te vinden - voldoende tijd brengt hem na eindeloze aandacht de noodzakelijke vorm. fossil watches Deze vertaling is twee dingen tegelijk: enerzijds een juiste vertaling in de juiste vorm, die het ons mogelijk maakt Rimbaud volledig te begrijpen en te smaken, anderzijds het meesterwerk van een Nederlandstalig dichter die in onze zoveel armere taal een glanzend equivalent geschreven heeft - zodat het Nederlands nu als het ware zelf zijn Rimbaud bezit, een Rimbaud groter dan zichzelf want zoveel rijker aan triomfen over een weerbarstige taal. Een super-Rimbaud als glorie voor ons. Een wonder, want wat in onze taal niet kan, is er nu."
Met Jef Nys had ik niks. Ik las, net als ieder ander rotjoch, wel een stuk of honderd van die boekjes met professor Gobelijn, droomde wel eens over mijn eigen Annemieke of Rozemieke, wist honderd procent zeker dat ik geen Filiberke, maar wel een Jommeke was ... maar nooit heb ik mezelf er aan de toog op betrapt dat ik een fragment van een strip van Nys navertelde, of uitbeeldde, ... Asterix & Obelix, Kuifje, Thorgal, The Simpsons, Ren & Stimpy, Pinky & the Brain, Merlina, Buiten de zone, Monty Python ... zij wel. Van 's morgens vroeg tot 's avonds laat vulden wij, jong studerenden en toekomstige leiders der natie, onze bierlallende dagen met het navertellen van tekenfilms, sketches en stripverhalen ... (en natuurlijk ook met het doorgronden (zij het tot niet later dan 21u) van de 000-730 psyche der vrouw, dat spreekt voor zich, maar nooit te lang en altijd als verpozing, om het daarna weer over die stripverhalen te kunnen hebben ...) Hadden we het hoegenaamd al over Jef Nys dan hadden we het over zijn voornaam, Jefke en het predisponerende van zo'n naam, of over de rechthoekige ellebooghouding, en 117-201 hoe ook dat eerder pleitte voor een christelijke levensvisie dan enige andere ...Hier dacht ik aan toen ik vandaag met m'n jongste spruit door de groentenafdeling van de lokale supermarkt struinde en botste op de Suske en Wiske-feesteditie van Standaard Uitgeverij. Want, met Willy Vandersteen bijvoorbeeld, had ik wel iets. Die las ik. Die vergeleek ik. De verschillende tekenstijlen die doorheen de serie 1Y0-A06 opdoken verwarden me, maar leerden me ook een voorkeur te ontwikkelen. Opmerkingen van mijn ouders over de stereotyperingen van minderheden en sociaal zwakkeren wakkerden mijn sociaal bewustzijn nog vlug even aan (vlug vlug, voor het helemaal zou uitdoven tot wat het nu is ...) En de wijze woorden waarmee ik jaren later niet alleen menig meisjeshart sneller deed kloppen, maar waarmee ik ook menig blaag met het schaamrood op de wangen huiswaarts zond, bleken - na verregaande introspectie - niet zelden uit een Sus&Wis afkomstig.
Je bent niet helemaal gestorven zoals je het in gedachten had. Tien jaar geleden, toen ik je tijdens ons eerste en enige interview vroeg hoe je dood wou gaan, zei je nog dat het je best wel spannend leek om ‘in een overvol vliegtuig naar beneden vmware certification te donderen’. Een luisteraar uit Gent mailde ons om te vragen of je ze nog wel alle vijf op een rij had. Je bekeek de mail en zei kort en afgemeten: ‘Wie zegt dat je ze op een rij móet hebben?’ 21 april 2008 overleed de legendarische uitgeefster Angèle Manteau. Ze werd zevenennegentig 70-680 braindump jaar en was even controversieel als succesvol. Ze wordt beschouwd als de voornaamste Vlaamse uitgever van de twintigste eeuw. Pat Donnez correspondeerde tien jaar lang met Manteau. Die brieven bracht hij samen in dit fascinerende 70-431 braindump en bijzondere brievenboek. Laten we de wereld vergeten laveert tussen beredeneerde charme en lichtvoetige ernst.