You are hereBlogboek
Blogboek
-
Alles is schoon als men het maar zien kan
meerMijn Nederlandse uitgever wil weten waar ik mijn nieuwe boek ga voorstellen. We zitten in zijn ruime grachtenpand voor een werklunch. ‘Waarom niet hier in Amsterdam?’ vraagt hij zonder het antwoord af te wachten. Ik zie in gedachten het wilde feest voor me, met gretig coke snuivende party animals en veel vrouwen op hoge benen. Loopt daar niet Maxima? Goh, leuk dat je er bent schat. Kiss kiss. Hier pak een boekje mee voor Willem Alexander. En hè, wie rijden ze nu binnen? Sonja Barend. Achteraan in de zaal herken ik Harry Mulisch. Ruim tachtig, maar dat negeert hij met misprijzen. Net zoals het strenge rookreglement. Harry geniet van zijn pijp. Maar dan denk ik aan al die Vlamingen die ik naar het gevaarlijke Amsterdam moet sturen en vooral aan hun auto’s die ze daar onmogelijk achter kunnen laten. Tenzij ze het niet erg vinden om zonder motor of op twee banden terug naar huis te keren. Ik zwijg. ‘Ja, het hoeft niet hoor,’ zegt de uitgever die mijn angstzweet ruikt. ‘Voor mij mag het net zo goed in Brussel.’ Brussel? Weet hij dan niet dat wij Vlamingen Brussel mijden als de pest. We fietsen De Gordel, ja. Maar dat is het net.
-
Kwam dat zien! Ted van Lieshout interviewt Pat Donnez
meerTed van Lieshout interviewt Pat Donnez
Voor Kwam dat Zien! Kwam dat Zien!
Poëziespektakel – Uitgeverij Querido
2009
1.Wie staat er op de foto?
Pat Donnez, denk ik.
2.In welk jaar ben je geboren en waar?
Waar en wanneer ik ben geboren valt nog vrij makkelijk te zeggen. Mechelen, 4 december 1958. Belgen die in 1958 zijn geboren, worden Expo-kindjes genoemd. In dat jaar liep de Wereldtentoonstelling in Brussel en dat was werkelijke het grootste evenement dat er ooit had plaatsgevonden. Wij zijn er nog altijd van overtuigd dat de toekomst van de wereld op de Expo is begonnen. Als je me had gevraagd, ‘waarom ben je geboren,’ had ik met mijn mond vol tanden gestaan.

3.Wat is het liefste cadeau dat je ooit gekregen hebt?
-
Muziek-, verhalen- en poëzie-tour
meer© Stephan Vanfleteren
Het is een mooi leven (zolang je niet bestaat) is een multimediale voorstelling met poëzie, verhalen, muziek en unieke beelden. Chris Lomme, Lore Dejonckheere, Gerry De Mol en Pat Donnez zetten de woorden spelend naar hun hand.
-
Boekvoorstelling
meer
U bent uitgenodigd op de voorstelling van het boek op dinsdag 16 september om 20.15 uur in ’t Arsenaal, Hanswijkstraat 63 in Mechelen. Kris Humbeeck, hoogleraar Moderne Nederlandse literatuur en kenner van het Manteaufonds, leidt het boek in. Daarna ziet u de avant-première van Het is een Mooi Leven (zolang je niet bestaat). Een multimediale voorstelling met poëzie, verhalen, muziek en unieke beelden. Chris Lomme, Lore Dejonckheere, Gerry De Mol en Pat Donnez zetten de woorden spelend naar hun hand. Michael De Cock regisseert. De gedichten, verhalen en brieven van Donnez aan Manteau vinden elkaar op het podium. In het najaar gaan zij met deze voorstelling op tournee door Vlaanderen. Voor de speellijst: www.nona.be Reserveren is noodzakelijk : 015/42 25 44 of reservering@tarsenaal.be www.tarsenaal.be -
Uitnodiging!
meerEen multimediale poëzievoorstelling
Een coproductie van KC Nona, CC Mechelen en Uitgeverij Arbeiderspers
Vrijdag 5 oktober en zaterdag 6 oktober 2007 om 20.30 uur in KC Nona, Begijnenstraat 19 Mechelen
Toegang gratis Reserveren verplicht. Via www.nona.be
Met Chris Lomme, Lore Dejonckheere en Gerry De Mol Regie Walter Janssens

HET IS EEN MOOI LEVEN (ZOLANG JE NIET BESTAAT)
Van Pat Donnez
...
-
Monseigneur,
meer
Een prins heeft al geen leven. Altijd in de weer met de anderen, in uw geval de beestjes, en nooit eens een minuut voor uzelf. En nu leveren ze u ook nog eens in twee talen uit aan de muziekminnende natie. Ik leef met u mee. Maar, eerlijk is eerlijk, u kunt het ook knap lastig maken. Daar kan ik van meespreken. U bent het al lang vergeten, maar mijn leven is er door veranderd. Dat zit zo. Eén blauwe maandagochtend heb ik in het onderwijs gestaan. Stageles. Plaats: het PiusX-instituut, Antwerpen. Vak: Engels Stageleraar: Hugo M., een kalende vijftiger op weg naar z’n derde burn-out. Vóór mij staan vijfentwintig opgeschoten pubers zwijgend naast hun bank. Je kunt een speld horen vallen Waar wachten ze op? Hugo M., die op de achterste bank heeft plaatsgenomen, geeft geen kick.
Als medeorganisator van dit intervieuw danken wij u van harte voor de schitterende wijze waarop u DEFLO hebt
"ondervraagd". ik stuurde nog een foto naar de webma
ster.weet niet of u die ontvangen hebt??
mvg jan franckx - secretaris wf. afd. mechelen